Tendency to Collapse - Marta Węglińska

Skłonność do upadku / Tendency to Collapse

2017/2018, audio-video, 00:25:00

reżyseria, scenariusz i kostiumy: Marta Węglińska; zdjęcia: Adhiwinanto Semali i Dimas Saputro, tancerze: Anter Asmorotedjo i Anita Listyaningrum; performer sztuki walki: Ruben Pangingkayon; postać Kariatydy: Marta Węglińska; muzyka: J Mo’ong Santoso Pribadi, śpiew: Anter Asmorotedjo; producent: Zachęta - Narodowa Galeria Sztuki w Warszawie

Idea

“Tendency to Collapse” eksploruje i reinterpretuje fragment dawnej jawajskiej opowieści o księciu Panjim i księżniczce Candrakiranie, ściganym przez wrogów. Protagoniści skrywają się wśród bujnej zieleni, tracą jednak swoje twarze, stapiając się wizualnie z naturą. Oprócz mitycznych kochanków, w filmie pojawia się postać prześladującego ich fatum “Gravity” (upostaciowanie skłonności do upadku) oraz figura kobieca — kariatyda, symbol stabilności.

Film utrzymany w konwencji poetyckiego eseju wizualnego rozwija ideę grawitacji, postrzeganej jako ciągłe dążenie do upadku oraz zmiany. Utrata fundamentów w życiu, popadanie w ruiny, zmienność masek i ról, niepewność postrzegania — to główne zagadnienia wokół których została ułożona narracja filmu.

Metoda pracy

Koncepcja filmu kształtowała się stopniowo podczas dwumiesięcznego pobytu studyjnego w mieście Yogyakarta (poprzedzongo rocznym pobytem w Indonezji). Scenariusz powstał w oparciu o spotkania i dyskusje z lokalnymi twórcami — tradycyjnymi tancerzami (Anter Asmorotedjo, Anita Listyaningrum), mistrzem lokalnej sztuki walki (Ruben Pangingkayon), filmowcem (Adhiwinanto Semali) i muzykiem (J Mo’ong Santoso Pribadi). Finalna choreografia taneczna i sztuk walki została wyselekcjonowana podczas serii prób z indonezyjskimi performerami.

Dyskusje z indonezyjskimi twórcami były dla mnie przede wszystkim formą nauki — rozumienia kultury jawajskiej oraz mierzenia się z zagadnieniem translacji międzykulturowej. W tym kontekście “Tendency to Collapse” jest polem dla eksperymentu — poszukiwaniem uniwersalnego języka twórczego, łączącego wątki wywodzące się z różnych kultur (kosmogonia i historia/los człowieka).

Lokalizacje, ścieżka dźwiękowa, kostiumy

Istotnymi warstwami filmu są lokalizacje, muzyka i kostiumy. Wśród najważniejszych scenerii pojawiają się ruiny świątyni z VIII wieku - Ratu Boko oraz pałacu wodnego Warung Boto. W ścieżce dzwiękowej inspirowanej tradycyjną muzyką, pojawią się dawna jawajska pieśń Asmaradana. Muzykę opracował J Mo’ong Santoso Pribadi. W filmie wykorzystane są kostiumy: tradycyjne, bogato dekorowane stroje używane podczas tradycyjnego tańca z maskami w Yogyakarcie oraz eksperymentalne, które zaprojektowałam i stworzyłam z lokalną farbiarnią tkanin.

Premiera filmu odbyła się na wystawie w Miejscu Projektów Zachęty w Warszawie w 2017 roku.

https://zacheta.art.pl/pl/wystawy/marta-weglinska-upadek-grawitacja?setlang=1

Wróć do prac